Narrative

When an AI summary appears below, it is generated from archive captions and profile text. It may be incomplete or mistaken; use the memorial profile and source links for verification.

Majidreza Rahnavard was a 23-year-old worker from Mashhad who became a poignant symbol of the 2022 "Woman, Life, Freedom" movement. Arrested during the nationwide protests, he was executed by the state on December 12, 2022. His death was carried out publicly by hanging in Mashhad following what human rights organizations described as a fast-tracked and unfair trial. He was reportedly denied the right to choose his own lawyer and lacked a meaningful opportunity to defend himself against the charge of "Moharebeh" (enmity against God). Majidreza is remembered for his defiant and vibrant spirit, often seen in gym photos or riding his motorcycle. He gained widespread recognition for a video recorded while he was in custody, flanked by masked guards. In his final testimony, he requested that people not mourn or pray at his grave, but instead celebrate his memory with joy and happy music. His execution sparked immediate protests in Mashhad, particularly on Ahmadabad Street. His resting place at Behesht-e Reza Cemetery has since become a site of pilgrimage for other justice-seeking families and those honoring his legacy of courage.

مجیدرضا رهنورد، کارگر ۲۳ ساله‌ای اهل مشهد، به یکی از نمادهای ماندگار جنبش «زن، زندگی، آزادی» در سال ۱۴۰۱ تبدیل شد. او در جریان اعتراضات سراسری بازداشت و در تاریخ ۲۱ آذر ۱۴۰۱، در حالی که تنها ۲۳ سال داشت، اعدام شد. حکم او به صورت ملاعام و با طناب دار در مشهد اجرا گشت. نهادهای حقوق بشری روند دادرسی او را شتاب‌زده و ناعادلانه توصیف کردند، چرا که او از حق انتخاب وکیل محروم بود و فرصتی برای دفاع در برابر اتهام «محاربه» به او داده نشد. آنچه نام مجیدرضا را در حافظه جمعی ایرانیان حک کرد، وصیت ویدئویی او در آخرین لحظات زندگی‌اش بود. او در حالی که چشم‌بند بر چشم داشت و توسط مأموران نقاب‌دار احاطه شده بود، از مردم خواست که بر مزارش گریه نکنند، نماز و قرآن نخوانند و در عوض با شادی و پخش موسیقی شاد، یاد او را گرامی بدارند. روحیه‌ی پرشور او که در تصاویرش در حال ورزش یا موتورسواری نمایان بود، در کنار این درخواست نهایی، او را به چهره‌ای نمادین برای نسل جوان تبدیل کرد. پس از اعدام او، خیابان‌های مشهد از جمله خیابان احمدآباد شاهد خروش و تجمعات اعتراضی مردم بود. مزار او در آرامستان بهشت رضا به میعادی برای خانواده‌های دادخواه تبدیل شده است؛ چنان‌که خانواده‌های دیگر جان‌باختگان راه آزادی نیز برای ادای احترام بر مزار او حاضر شده‌اند تا یاد او را که می‌خواست نامش با شادی گره بخورد، زنده نگه دارند.